Αριά ή Λευκή Βελανιδιά (Quercus ilex)
Η Αριά ή Λευκή Βελανιδιά είναι μεγαλοπρεπές δένδρο αειθαλές με καταγωγή από την κεντροδυτική Μεσόγειο. σχηματίζοντας μια σφαιρική-οβάλ κανονικού περιγράμματος κόμη στην πλήρη του ανάπτυξη. Αναπτύσσεται αργά έως μέτρια. Στην λεκάνη της Μεσογείου, είναι κυρίαρχο είδος στις δασικές εκτάσεις και στην μακκία βλάστηση, Ιδιαίτερα ζωηρό είδος που αναβλαστάνει από τις ρίζες.
- Μέγεθος : Το ύψος της ξεκινά από τα 12 m και μπορεί να φτάσει έως και 22 m ή και ψηλότερα. Το πλάτος κυμαίνεται από 12 έως 21 μέτρα.
- Φύλλωμα: Έχει γκριζοπράσινα φύλλα με χνουδωτή την κάτω πλευρά και παράγει μικρά βελανίδια.
- Άνθη : Ανθίζει σε ταξιανθίες-τσαμπιά με κίτρινα άνθη Απρίλιο έως Ιούνιο και οι καρποί (βελανίδια) ωριμάζουν από Σεπτέμβριο έως Οκτώβριο. Είδος μονόοικο (τα μεμονωμένα άνθη είναι είτε αρσενικά είτε θηλυκά, αλλά και τα δύο φύλα μπορούν να βρεθούν στο ίδιο φυτό) ενώ επικονιάζεται από τον άνεμο.
- Θέση : ευδοκιμεί εντυπωσιακά σε ηλιόλουστες θέσεις αλλά είναι ανθεκτικό και στη σκιά όπου αναγεννιέται κάτω από θόλους ψηλότερων δένδρων.
- Πότισμα: Έχει ανάγκη από μέτρια ποτίσματα κυρίως τους θερινούς μήνες, και σε μικρή ηλικία μέχρι να εγκατασταθεί.
- Έδαφος: Ευδοκιμεί σε εδάφη ελαφρώς όξινα μέχρι ελαφρώς αλκαλικά (pH 5,6-7,8) ασβεστώδη μέχρι αμμώδη ή αμμποπηλώδη, ύφυγρα με καλή στράγγιση.
- Ανθεκτικότητα: Ζώνες ανθεκτικότητας (USDA/ΕΕ) οι 4-10. Ανθεκτικό δένδρο μέχρι τους –15 °C και μέχρι τους –24 °C αλλά με μικρή διάρκεια ψύχους. Παγετός μεγάλης διάρκειας ζημιώνει τα φύλλα. Επίσης ανθεκτικό στην ξηρασία και στις υψηλές θερμοκρασίες. Είναι ανθεκτικό στις καταπονήσεις στο αστικό περιβάλλον.
- Συντήρηση/φροντίδα: Η φροντίδα είναι σχετικά απλή. Συνήθως δεν συναντά προβλήματα από έντομα ή ασθένειες. Αργά το φθινόπωρο ή νωρίς την άνοιξη, μπορούμε να αφαιρέσουμε ξερά, τραυματισμένα ή άρρωστα κλαδιά, καθώς και όσα είναι υπερβολικά πυκνά και εμποδίζουν το ένα το άλλο. Η κόμη διαμορφώνεται σε διάφορα σχήματα “φυτογλυπτικής”.
- Κατάλληλο: Χρησιμοποιείται σε πάρκα, πλατείες, πεζοδρόμια, για φράχτες, αλλά και σε αποκαταστάσεις τοπίου λόγω υποβάθμισης και φυτεύεται σε δημόσια έργα, αλλά και για μοναχικές φυτεύσεις σκίασης στον κήπο.
