Χορίσια (Chorisia speciosa)
Η Χορίσια είναι δένδρο ημιαειθαλές – φυλλοβόλο και εντυπωσιακά ανθοφόρο, σχετικά αργής ανάπτυξης, με καταγωγή από τροπικές και υποτροπικές περιοχές στη Βραζιλία, την Παραγουάη και τη βορειοανατολική Αργεντινή. Χαρακτηριστικός ο κορμός σχήματος φιάλης, πράσινης απόχρωσης όταν είναι νεαρός και γκρίζος σε μεγαλύτερη ηλικία, που καλύπτεται από κοντά και μυτερά αγκάθια σαν καρφιά.
- Μέγεθος : Φτάνει σε ύφος 12-18 m και άνοιγμα κόμης 6-12 m. Σχήμα δένδρου πλατύ κωνικό προς ημισφαιρικό.
- Φύλλωμα: Φέρει πτερωτά φύλλα χωρισμένα σε λογχοειδή, οδοντωτά, σκούρα πράσινα φυλλαράκια.
- Άνθη : Ανθίζει Φεβρουάριο με Μάρτιο πολύ επιδεικτικά. Τα ροζ πενταπέταλα λουλούδια του σε σχήμα χωνιού, με κρεμ – λευκοκίτρινους λαιμούς, ακολουθούνται από αχλαδιοειδείς, πράσινους καρπούς σε μορφή κάψουλας που ωριμάζουν σε χρώμα καφέ και ανοίγουν απελευθερώνοντας σπόρο στο περιβάλλον.
- Θέση : προτιμά ηλιόλουστες θέσεις. Ανέχεται κάποια ελαφριά σκιά, αλλά η καλύτερη ανθοφορία του είναι στην πλήρη ηλιοφάνεια.
- Πότισμα: Δέχεται κανονικά ποτίσματα. Προτιμά σταθερή υγρασία σε γόνιμα εδάφη
- Έδαφος: Προτιμά εδάφη όξινα έως ελαφρώς όξινα (pH 5,0-6,0), ύφυγρα καλά στραγγιζόμενα και γόνιμα. Τα πηλώδη και τα αμμοπηλώδη θεωρούνται τα πιο κατάλληλα.
- Ανθεκτικότητα: Ζώνη ανθεκτικότητας (USDA/ΕΕ) 9-10. Ανθεκτικό σε μικρής διάρκειας παγετό, αλλά όχι σε θερμοκρασίες χαμηλότερες από τους -6°C. Τα δέντρα με καλά εγκατεστημένα ριζικά συστήματα εμφανίζουν ανοχή στην ξηρασία. Τα φύλλα πέφτουν όταν οι θερμοκρασίες πέσουν πολύ χαμηλά, κοντά στους 0°C. Θεωρείται σχετικά ανθεκτικό σε παράσιτα και ασθένειες.
- Συντήρηση/φροντίδα: Πολλαπλασιάζεται με σπόρο. Γενικά θεωρείται δύσκολο στην αναπαραγωγή με σπόρο και μοσχεύματα, σε σχέση με άλλα φυτά. Κλαδεύεται για να διατηρείται το σχήμα του και αφαιρούνται νεκρά ή κατεστραμμένα κλαδιά. Το κλάδεμα πρέπει να γίνεται κατά τη διάρκεια του λήθαργου στα τέλη του χειμώνα ή την άνοιξη.
- Κατάλληλο : Φυτεύεται σε περιοχές με περιορισμένη εμφάνιση ή καθόλου παγετούς, σε προστατευμένες θέσεις από ψυχρούς βοριάδες, και σε μεγάλα φυτοδοχεία. Η μοναχική τους παρουσία στον χώρο γίνεται πιο αντιληπτή και ξεχωριστή, μακριά από εύκολη ανθρώπινη προσέγγιση λόγω του ακανθώδους κορμού.
