Μελιά (Melia azedarach)
Η Μελία ή Αγριοπασχαλιά είναι φυλλοβόλο δένδρο, γνωστή και ως ινδική πασχαλιά και αγριοπασχαλιά. Υπέροχο, φυλλοβόλο διακοσμητικό, σκληραγωγημένο δέντρο. Καταγωγή από ΝΑ Ασία και Βόρεια Αυστραλία. Καλά προσαρμοσμένη στη χώρα μας, στρογγυλεμένης κόμης με δύσκαμπτα χονδροειδή κλαδιά. Χωροκατακτητικό φυτό με ρηχό ριζικό σύστημα.
- Μέγεθος : Αναπτύσσεται με ελάχιστη φροντίδα. Φτάνει τα 15-16 μέτρα ύψος, ενώ μπορεί και να τα ξεπεράσει επί πολύ σε ιδιαίτερα ευνοϊκές συνθήκες. .
- Φύλλωμα: Φύλλα σύνθετα μέχρι 50 εκατοστά μήκος που φέρουν φυλλάρια εκατέρωθεν, εναλλακτικά, με μακρύ μίσχο. Τα φυλλαράκια είναι σκούρα πράσινα από πάνω και πιο ανοιχτά πράσινα από κάτω, με αραιές τρίχες. Το φθινόπωρο και σταδιακά το φύλλωμα αποκτά χρυσοκίτρινες αποχρώσεις, και στη συνέχεια πέφτει.
- Άνθη : Προσφέρει γοητευτικά λιλά-μωβ άνθη αστεροειδή,, μικρά αρωματικά, από αργά την άνοιξη μέχρι αρχές καλοκαιριού, τα οποία εμφανίζονται σε ταξιανθίες. Προσελκύει έντομα, πεταλούδες και πουλιά. Στη συνέχεια παράγει μικρούς καρπούς, σαρκώδη σφαιρίδια (ράγες) ανοιχτού καφεκίτρινου χρώματος που κρέμονται στο δένδρο και στη συνέχεια αποβάλλονται.
- Θέση : Ευδοκιμεί σε διαταραγμένες τοποθεσίες και σε ανοιχτές ηλιόλουστες περιοχές ενώ είναι ανθεκτικό σε αντίξοες συνθήκες εδάφους.
- Πότισμα: Δέχεται τακτικότερα ποτίσματα στην αρχή και λιγότερα όταν εγκατασταθεί.
- Έδαφος: Μεγαλώνει σε διάφορους τύπους εδαφών αρκετά φτωχών σε θρεπτικά στοιχεία και με διαφορετική σύσταση, με ποικίλες τιμές οξύτητας, αρκεί να έχουν καλή αποστράγγιση, από όξινα μέχρι τα αλκαλικά (pH 4,0-8.0).
- Ανθεκτικότητα: Ζώνη ανθεκτικότητας (USDA/ΕΕ) 9-11. Ανθεκτικό στο ψύχος μέχρι -15°C και στην ξηρασία. Δεν αγαπά τους ψυχρούς ανέμους. Προσαρμόζεται σε ποικίλες περιβαλλοντικές συνθήκες. Ουσιαστικά απαλλαγμένο από ασθένειες και έντομα.
- Συντήρηση/φροντίδα: χαμηλής φροντίδας δένδρο το οποίο δέχεται κλαδέματα σχήματος και καθαρισμούς ασθενικών και ανεπιθύμητων τμημάτων.
- Κατάλληλο: Κατάλληλο δένδρο για τον αστικό χώρο, για αποκαταστάσεις τοπίου, για δημιουργία ξηροτοπίων, για πάρκα και αστικές νησίδες, φυτεύσεις διαταραγμένων χαμηλής ποιότητας εδαφών μετά από δημόσια έργα
