Άτσερ κόκκινο δίσεκτο (Acer palmatum “Dissectum Atropurpureum”)
Το Άτσερ δίσεκτο είναι εντυπωσιακός φυλλοβόλος θάμνος ή δέντρο, με καταγωγή την Ιαπωνία, Κορέα και Κίνα. Σε σχέση με άλλα Άτσερ, πρόκειται για μικρότερη, στρογγυλεμένη, θαμνώδη μορφή, αργής ανάπτυξης, με θολωτό σχήμα κόμης (με διακλαδώσεις). Καλλιεργείται για το επιδεικτικό φύλλωμά και το σχήμα χαμηλής εξάπλωσης. Το ριζικό σύστημα είναι σχετικά συμπαγές που το σταθεροποιεί στα κεκλιμένα εδάφη.
- Μέγεθος : με ύψος και πλάτος που φτάνει από 1,5 έως 2,5 μέτρα.
- Φύλλωμα: Φύλλα μοβ-κοκκινωπα παλαμοειδή, με 9 περίπου οξείς μυτερούς λοβούς με οδοντωτές παρυφές, μήκους 12 εκατοστά, φαρδιά. Τα φύλλα φύονται σε απόχρωση πορτοκαλί την άνοιξη. έντονα κόκκινα το φθινόπωρο πριν πέσουν. Ο φλοιός κορμού και κλάδων είναι αποχρώσεων γκρίζου-καφέ-πράσινου και λείος.
- Άνθη: μικρά λευκά άνθη, κυματοειδή με πέντε μωβ σέπαλα. Καρπός σχήματος φτερωτού (σαμάρι), μήκους έως 3 εκατοστά. Ωριμάζει το φθινόπωρο και αποβάλλεται από το φυτό στο περιβάλλον με τον σπόρο. Οι σπόροι παρέχουν τροφή σε θηλαστικά ενώ οι διακλαδώσεις παρέχουν καταφύγιο για πτηνά και θηλαστικά.
- Θέση : Προτιμά ηλιόλουστες θέσεις και ημισκιές.
- Πότισμα: επιθυμεί υγρό περιβάλλον στη ριζόσφαιρα κατά την καλοκαιρινή περίοδο με καλή στράγγιση. Στην διάρκεια του καλοκαιριού, εκτός από το πότισμα των ριζών, το φύλλωμα μπορεί να ψεκαστεί και το βράδυ για να αυξηθεί η υγρασία.
- Έδαφος: Προτιμά υγρά, πλούσια, ελαφρά, στραγγιζόμενα εδάφη, περισσότερο ουδέτερα από όξινα (pH 6,5-7,5). Δεν ανέχεται ξερά εδάφη.
- Ανθεκτικότητα: Ζώνες ανθεκτικότητας (USDA/ΕΕ) 5-8. Ανθεκτικό στο ψύχος μέχρι -20°C. Προσβάλλεται από αφίδες, κοκκοειδή, κάμπιες και περιστασιακά από άλλα έντομα. Μπορεί να εμφανιστεί ανθρακνόζη, κάψιμο των φύλλων και ζημιές από παγετό, ειδικά από όψιμους παγετούς.
- Συντήρηση/φροντίδα: κλαδεύονται τα διασταυρούμενα κλαδιά, γίνονται αραιώματα, νεκρά, άρρωστα, αντιαισθητικά και κατεστραμμένα κλαδιά αφαιρούνται και κόβονται όσα σέρνονται στο έδαφος.
- Κατάλληλο : Φυτεύεται σε μικρές ομάδες ή μόνο του στην αυλή, στο αίθριο, στην περίμετρο της ιδιοκτησίας, σε βραχόκηπους και φυτοσυνθέσεις με φυτά αντίθετης υφής και χρωμάτων. Το τεμαχισμένο φύλλωμα και η κρεμοκλαδής συμπεριφορά “καταρράκτη” των κλάδων, αναβαθμίζουν το τοπίο, φυτεύοντας την ποικιλία αυτή κοντά σε λίμνη ή σε νερό. Μικρότερα φυτά διατηρούνται σε φυτοδοχεία σε διάφορες περίοπτες θέσεις του κήπου, βεραντών και καθιστικών.
