Μαύρος Οφιοπώγων (Ophiopogon planiscapus nigrescens)
Ο Μαύρος Οφιοπώγων είναι αειθαλές, πολυετές αγρωστώδες. Πρόκειται για πλούσια έγχρωμη ποικιλία του πράσινου οφιοπώγωνα, επίσης με καταγωγή από Κίνα, Ιαπωνία και Κορέα. Γνωστός για το ελκυστικό του κοκκινόμαυρι φύλλωμα, και για τις μικρές αλλά και εκτεταμένες εντυπωσιακές εδαφοκαλύψεις στον κήπο ή στο πάρκο. Σημαντικό φυτό που χρησιμοποιείται στην δημιουργία των Ιαπωνικών κήπων και όχι μόνο. O μαύρος οφιοπώγων διαφέρει από τον πράσινο κυρίως ως προς το χρώμα του φυλλώματος, το μέγεθος (κατά τι μικρότερος με τάσεις νανισμού), και το το χρώμα του άνθους.
- Μέγεθος : Φτάνει σε ύψος 20 εκατοστά και απλώνει μέχρι 30 εκατοστά.
- Φύλλωμα: φύλλωμα μορφής γρασιδιού με λεπτά, μακρόστενα φύλλα σε σκούρο κοκκινόμαυρο χρώμα. Αψιδωτό φύλλωμα από πυκνές τούφες ενδιαφέρουσας υφής,
- Άνθη : Ανθοφορεί από Ιούνιο έως και Αύγουστο, μοβ άνθη και σε σκούρο μπλε καρπούς ράγες, οι οποίες ωριμάζουν Σεπτέμβριο-Οκτώβριο.
- Θέση : Προτιμά ηλιόλουστες θέσεις έως και σκιερές. Όταν σκιάζεται δεν αποκτά το έντονο κοκκινόμαυρο χρώμα, αλλά μόνο στον ήλιο.
- Πότισμα: Χρειάζεται κανονικά ποτίσματα αλλά με ελάχιστες έως μέτριες ποσότητες νερού.
- Έδαφος: Προτιμά ελαφρά εδάφη αργιλώδη έως και αμμοπηλώδη, ύφυγρα αλλά καλά στραγγιζόμενα, όξινα έως και ουδέτερα (pH 5,6-7,0).
- Ανθεκτικότητα: Ζώνες ανθεκτικότητας (USDA/ΕΕ) 7-12. Αντέχει σε θερμοκρασίες μέχρι -12°C διατηρώντας άθικτη την εμφάνιση και το χρώμα φυλλώματος, αλλά και μέχρι -18°C με περιορισμένη όμως διάρκεια ψύχους. Περιστασιακά προσβάλλεται από σαλιγκάρια, κοκκώδη έντομα, ακάρεα και μυκητιάσεις.
- Συντήρηση/φροντίδα: απαιτεί ελάχιστη φροντίδα, αν και η υγεία του φυτού μπορεί να βελτιωθεί με τακτικό κλάδεμα και καθαρισμών κάθε δεύτερη ή τρίτη Άνοιξη. Πολλαπλασιάζονται εύκολα με διαίρεση.
- Κατάλληλο: Ευχάριστο στις αισθήσεις που κυματίζει απαλά στον άνεμο και στολίζει σκιερές δύσκολες γωνιές. Κατάλληλο για εδαφοκαλύψεις πρανών, για βραχόκηπους, για παρυδάτιες φυτεύσεις, για οριοθετήσεις παρτεριών με υψηλότερες συνθέσεις φυτών, κατά μήκος διαδρόμων, υποόροφους δασών στα τελειώματα συστάδων δένδρων και θάμνων όπου υπάρχει επαρκής φωτισμός χωρίς πυκνή σκίαση. Αποτελεί το καλύτερο υποκατάστατο του χλοοτάπητα για οικονομία ύδατος και με λιγότερη φροντίδα. Φυτεύεται και σε φυτοδοχεία.
