Καλαμιά (Arundo donax)
Η Καλαμιά είναι καλλωπιστικό και περιβαλλοντικά χρήσιμο ποώδες φυλλοβόλο φυτό. Ψιλόλιγνη εμφάνιση γιγάντιου γρασιδιού. Συμπεριφέρεται χωροκατακτητικά και απλώνει σε μεγαλύτερα μήκη και επιφάνειες όταν το επιτρέπουν οι βιοκλιματικές συνθήκες. Ευδοκιμεί σε υποτροπικές και θερμές περιοχές, στη μεσογειακή ζώνη αλλά και βορειότερα μέχρι και τα Βρετανικά νησιά. Πρόσφατα, έχει αναγνωριστεί ως κορυφαία βιώσιμη, μη εδώδιμη καλλιέργεια για παραγωγή βιοκαυσίμων λόγω των χαμηλών οικολογικών και αγρονομικών του απαιτήσεών. Φύεται είναι κατά μήκος των ορίων λιμνών ή κατά μήκος τάφρων και καναλιών, με χαρακτηριστική παρουσία στους υγροβιοτόπους. Υπάρχουν και ποικιλίες πανασέ πολύ εντυπωσιακές σε συνθέσεις με άλλα καλλωπιστικά.
- Μέγεθος : Φτάνει σε ύψος τα 6 m και πλάτος τα 4 m, γρήγορης ανάπτυξης..
- Φύλλωμα: Οι χαρακτηριστικοί βλαστοί του γνωστοί και ως καλαμιώνες, φέρουν λεπτά πράσινα φύλλα. Ιδιαίτερο φύλλωμα επάνω στους επιμήκεις κατακόρυφους βλαστούς ή καλάμια, με αραιά, μακρόστενα φύλλα, που λυγίζουν προς τα κάτω σαν πράσινες λωρίδες.
- Άνθη : μωβ άνθη σε πουπουλένια μπουκέτα, τα οποία του δίνουν τροπική εμφάνιση.
- Θέση : ευδοκιμεί σε ηλιόλουστες έως και ημισκιερές τοποθεσίες
- Πότισμα: στους θερμούς μήνες απαιτεί τακτικό πότισμα έως να αποκτήσει το μέγιστο μέγεθος και μετά καλύτερα να γίνονται πιο μέτρια ποτίσματα, με βάση και τις θερμοκρασίες της εποχής.
- Έδαφος: Είναι σε θέση να αναπτυχθεί σε όλους τους τύπους όξινων έως ουδέτερων εδαφών με pH 4,8-7,0, συμπεριλαμβανομένης της βαριάς αργίλου, της χαλαρής άμμου και χώματος με χαλίκι. Οι καταλληλότερες συνθήκες για την καλαμιά είναι τα καλά στραγγιζόμενα εδάφη με άφθονη υγρασία.
- Ανθεκτικότητα: Ζώνες ανθεκτικότητας (USDA/ΕΕ) 6-10. Ανθεκτικό μέχρι τους –12 °C. Φυτό που θεωρείται ελεύθερο παρασίτων και ασθενειών.
- Συντήρηση/φροντίδα: απαιτείται περιορισμός στον χώρο όπου είναι επιθυμητό λόγω της χωροκατακτητικής συμπεριφοράς του φυτού.
- Κατάλληλο: Φυτό κατάλληλο για παρτέρια, μπορντούρες, μεγάλα φυτοδοχεία και ζαρντινιέρες, άκρες τοίχων και όρια μονοπατιών, κήπους του νερού, λίμνες και παρόχθιες ζώνες ποταμών, αστικούς και εξοχικούς κήπους, μεσογειακούς κήπους και παραθαλάσσιους νησιώτικους κήπους. Ενδείκνυται για την δημιουργία τεχνητών υγροβιότοπων και τεχνητών λιμνών σε μεγάλα αστικά πάρκα και παραλιακές αναπλάσεις, αλλά με τακτικό έλεγχο στην συμπεριφορά επέκτασης του φυτού.
