Λιριόπη (Liriope muscari)
Η Λιριόπη είναι αειθαλής πόα με μορφή γρασιδιού που χαρακτηριστικό της είναι να αναπτύσσεται και σε φωτεινές, σκιερές και σε ημισκιερές τοποθεσίες. Καταγωγή από Κίνα, Ταϊβάν και Ιαπωνία. Ανήκει στην μεγάλη οικογένεια των liliaceae και στην ομάδα των “καλλωπιστικών γρασιδιών” με πολλαπλές χρήσεις στην κηποτεχνία και Αρχιτεκτονική τοπίου. Αναπτύσσεται αρκετά γρήγορα.
- Μέγεθος : Φτάνει σε ύψος 50-60 εκατοστά και πλάτος 35-45 εκατοστά.
- Φύλλωμα : Φύλλωμα με λεπτά σκούρα πράσινα, δερματώδη και αψιδωτά φύλλα που γέρνουν. Απαντάται και σε ποικιλίες με πράσινα φύλλα και κίτρινες πλευρικές γραμμώσεις κατά μήκος.
- Άνθη : Άνθη χρώματος μοβ της λεβάντας που εμφανίζονται προς το τέλος του καλοκαιριού σε ταξιανθίες επάνω σε στελέχη και ψηλότερα από το φύλλωμα όπου ξεχωρίζουν. Στη θέση τους παράγονται λευκοί και μαύροι καρποί που παραμένουν επάνω στο φυτό όλο το χειμώνα.
- Θέση : Προτιμά ηλιακό φως όπου γίνεται πιο επιδεικτικό, αν και ευδοκιμεί σε ημισκιά και στην πλήρη σκιά, αλλά με λιγότερη ανάπτυξη σε πλάτος και περισσότερη σε ύψος.
- Πότισμα: Προτιμά ένα σταθερά υγρό έδαφος κατά την πρώτη καλλιεργητική περίοδο. Όταν Εγκατασταθεί είναι αρκετά ανθεκτικό στην ξηρασία. Δεν αρέσκεται σε συνεχώς υγρό έδαφος, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε σηψιρριζίες. Δέχεται μέτριο πότισμα χωρίς υπερβολές και όταν χρειαστεί.
- Έδαφος : Ευδοκιμεί σε ποικιλία εδαφών από τα ελαφρώς όξινα έως ελαφρώς αλκαλικά (pH 6,0-7,0) αλλά με αρκετή υγρασία και καλή στράγγιση.
- Ανθεκτικότητα : Ζώνες ανθεκτικότητας USDA/EE οι 6-9. Δεν αντέχει για πολύ σε ψυχρές θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν ενώ το καλοκαίρι προτιμά θερμές συνθήκες. Προσβάλλεται περιστασιακά από μύκητες που προκαλούν σήψεις φυλλώματος, κορυφής και ρίζας
- Συντήρηση/Φροντίδα : Στην αρχή της άνοιξης εάν κλαδευτεί αυστηρά (κούρεμα) λίγα εκατοστά πάνω από το έδαφος, θα αποδώσει πολύ καλύτερα στην νέα περίοδο σε φύλλωμα και ανθοφορία.
- Κατάλληλο για : φυτό εδαφοκάλυψης κάτω από δέντρα και θάμνους και ως μαζική φύτευση σε πλαγιές και όχθες. Μπορούν επίσης να φυτευτούν σε άκρες υψηλότερων συστάδων, κατά μήκος πλακόστρωτων ή μπροστά σε τοίχους, καθώς και σε φυτοδοχεία σε καθιστικά, εισόδους κτιρίων και βεράντες.
