Μυρίκα (Myrica quercifolia)
Η Μυρίκα είναι υποτροπικό είδος θάμνου. Iδιόμορφο φυτό, ενδημικό και αειθαλές στις επαρχίες του Ακρωτηρίου και στα βορειοδυτικά της Νότιας Αφρικής. Είναι επίσης γνωστό με τα κοινό ονόματα oak waxberry λόγω της ομοιότητας του σχήματος των φύλλων με της βελανιδιάς και ο καρπός είναι κηρώδης (δεν πρόκειται για κερί αλλά για πραγματικό φυτικό λίπος). Στο φυσικό του περιβάλλον, απαντάται σε αμμώδεις τοποθεσίες και σε εδαφικές κλίσεις ως αντιδιαβρωτικό φυτό. Οι κλάδοι του είναι ανορθωμένοι.
- Μέγεθος : Δίοικος θάμνος που φτάνει σε ύψος τα 80 εκατοστά και απλώνει μέχρι 60 εκατοστά.
- Φύλλωμα: Ελκυστικά φύλλα λοβωτά, ωοειδή, εξασθενημένα από κάτω, συνήθως πτερυγωτά, αδενοειδή.
- Άνθη : Άνθη που εμφανίζονται από Ιανουάριο έως Μάρτιο, σε μασχαλιαίες αιχμές, κιτρινωπά τα θηλυκά και ίουλοι κοκκινοκαφέ τα άρρενα. Καρποί σφαιρικοί, βαθυκόκκινοι έως μοβ, καλυμμένοι από μικρά εξογκώματα (μυρμηγκιές όπως η επιδερμίδα των κούμαρων), διαμέτρου 3-4 χλστ. Και τα δύο φύλα του φυτού χρειάζονται για παραγωγή των μικρών, κηρωδών καρπών που τους τρώνε τα πουλιά.
- Θέση : Ευδοκιμεί σε ηλιόλουστες τοποθεσίες με ελάχιστα διαλείμματα ημισκιάς.
- Πότισμα: Δέχεται μέτρια ποτίσματα.
- Έδαφος: Ευδοκιμεί σε εδάφη ύφυγρα, όξινα μέχρι αλκαλικά (pH 5,0-8.0), αμμώδη έως αμμοπηλώδη με καλή στράγγιση.
- Ανθεκτικότητα: Ζώνες ανθεκτικότητας (USDA/EE) οι 7-10. Ανθεκτικό μέχρι τους -9°C αλλά για μικρή διάρκεια. Υψηλής ανθεκτικότητας σε παρατεταμένη ξηρασία και στους ανέμους, αλλά και στους αλμυρούς ανέμους. Περιστασιακά προσβάλλεται από καφετιά κηλίδωση των φύλλων.
- Συντήρηση/φροντίδα: Δέχεται κουρέματα. Διαμορφώνεται και σε bonsai.
- Κατάλληλο: για φυλλώματα και εδαφοκαλύψεις, για πρωτότυπες συνθέσεις στον κήπο, για παραθαλάσσιες περιοχές. Χρησιμοποιείται για φυτεύσεις σταθεροποίησης εδάφους. Ιδιαίτερα χρήσιμο για αμμώδη εδάφη και αναβλάστηση τοπίου, πετρώδεις επιφάνειες με λίγο χώμα και για βραχόκηπους.
