Βιβούρνο Νταβίντι (Viburnum davidii)
Το Viburnum davidii είναι σχετικά με άλλα βιβούρνα, ένας μικρός απλωμένος αειθαλής θάμνος με καταγωγή από την Δυτική Κίνα, πολύ δημοφιλής για την αισθητική του παρουσία στον κήπο ή στον ευρύτερο ανοικτό χώρο. στο πάρκο και στην πόλη, με πεπλατυσμένα κεφάλια μικρών θαμπών λευκών λουλουδιών που ακολουθούνται από μπλε-μαύρα μούρα.
Μέγεθος : Το βιβούρνο νταβίντι είναι διακοσμητικός θάμνος, με ύψος και πλάτος που φτάνει από 1 έως 1,5 μέτρο αντίστοιχα.
Φύλλωμα : Έχει χαμηλό και πυκνό του φύλλωμα που σχηματίζεται από σκούρα πράσινα φύλλα, με δερματώδη υφή και με 3 διακοσμητικά νεύρα. Τα φύλλα είναι ελλειπτικά, Ανθεκτικό φύλλωμα στις χαμηλές θερμοκρασίες που παραμένει ανέπαφο όλες τις εποχές του χρόνου.
Άνθη : Τα μικροσκοπικά, θαμπά, λευκά άνθη του εμφανίζονται τον Απρίλιο με Μάιο. Μαζεμένα πολλά μαζί, σε επίπεδα μπουκέτα γίνονται ελκυστικά για τις μέλισσες και τις πεταλούδες, ενώ σταδιακά μετατρέπονται σε μεταλλικούς μπλε, διακοσμητικούς ωοειδείς καρπούς.
Θέση : Προτιμά τις ηλιόλουστες θέσεις ή την ελαφριά σκιά, όμως μπορεί να αναπτυχθεί και σε πλήρως σκιαζόμενα σημεία.
Πότισμα : Δέχεται μέτριο πότισμα, κυρίως τους ζεστούς, καλοκαιρινούς μήνες, αλλά και τον πρώτο καιρό μέχρι να εγκατασταθεί.
Έδαφος : το έδαφος πρέπει να στραγγίζεται καλά, να διατηρείται ύφυγρο, με οργανική ουσία 10 – 20% (ισχύει για όλα τα βιβούρνα) και ελαφρώς όξινο (με pH 5,5 έως 6,5). Ενσωματώνουμε το οργανικό εδαφοβελτιωτικό υλικό κατά τη φύτευση.
Ανθεκτικότητα : Ανθεκτικό στις ζώνες USDA/EE 7-9. Μόλις εγκατασταθεί σε μια θέση είναι ανθεκτικό στον παγετό και μπορεί να αντέξει σε χαμηλές θερμοκρασίες μέχρι τους -10 ακόμη και μέχρι τους με -15°C. Αν και θεωρείται ανθεκτικό σε ασθένειες και παράσιτα, μπορεί περιστασιακά να προσβάλλεται από αφίδες και μυκητιάσεις.
Συντήρηση/ Φροντίδα : φροντίδα του είναι αρκετά εύκολη και χαμηλής έντασης. Αργά το φθινόπωρο, μπορούν να αφαιρούνται πιθανόν ξερά, τραυματισμένα ή άρρωστα κλαδιά, καθώς και όσα είναι υπερβολικά πυκνά και εμποδίζουν το ένα το άλλο.
Είναι κατάλληλο για : παρτέρια, μπορντούρες, φυτοφράκτες και φυσικά όρια, άκρες τοίχων και όρια μονοπατιών, πάρκα, αστικούς και εξοχικούς κήπους, πλατείες, αυλές εκκλησιών και κήπους χαμηλής συντήρησης.
