Κυδωνίαστρο σαλισιφόλια ή πλαγιόκλαδο (Cotoneaster salicifolius)
Το Κυδωνίαστρο σαλισιφόλια ή πλαγιόκλαδο είναι αειθαλής ή ημιαειθαλής ανθοφόρος θάμνος, συμπαγής, κρεμοκλαδής με σκουροπράσινα φύλλα. Καταγωγή από Κίνα. Στελέχη λεπτά αψιδωτά και ριζικό σύστημα αραιό. Υπάρχουν πάνω από 30 ποικιλίες του Κυδωνίαστρου σαλισιφόλια στον χώρο των καλλωπιστικών, με διαφορετικά ύψη και με νάνες ποικιλίες ύψους μέχρι 20-30 εκατοστά, ιδανικές για εδαφοκάλυψη και χαμηλές φυτεύσεις κατά μήκος διαδρόμων και περιμέτρους παρτεριών και φυτοσυνθέσεων.
Μέγεθος : Φθάνει σε μέγιστο ύψος τα 4,5 m με ίδιο πλάτος κόμης. Αναπτύσσεται σχετικά γρήγορα.
Φύλλωμα : σκουροπράσινα γυαλιστερά και δερματώδη φύλλα με καστανοκόκκινη απόχρωση τον χειμώνα με τις χαμηλές θερμοκρασίες. Μακρόστενα με έντονες νευρώσεις που μοιάζουν της ιτιάς (γι’ αυτό αποκαλείται και salicifolius, από το salix).
Άνθη :. Ανθοφορεί με εντυπωσιακά λευκά λουλούδια σε ταξιανθίες μπουκετάκια των 5-6 λουλουδιών, αργά την άνοιξη μέχρι αρχές καλοκαιριού. Ο καρπός μικρά, επιδεικτικά μήλα, (κόκκινες ράγες) που ωριμάζουν τον Σεπτέμβριο έως Οκτώβριο και αντέχουν στον χειμώνα.
Θέση : Προτιμά ηλιόλουστες θέσεις έως και τις ημισκιερές.
Πότισμα : Δέχεται κανονικά ποτίσματα χωρίς υπερβολές, αρκεί να διατηρείται το έδαφος ύφυγρο.
Έδαφος : Ευδοκιμεί σε εδάφη ύφυγρα, καλά στραγγιζόμενα αμμοπηλώδη έως αμμοαργιλώδη, όξινα έως ουδέτερα και αλκαλικά (pH 5,0-8,0).
Ανθεκτικότητα : Ζώνες ανθεκτικότητας (USDA/ΕΕ) οι 6-8. Αντέχει μέχρι τους -9,5°C. Ανθεκτικό στη ζέστη και την υγρασία, στην ατμοσφαιρική ρύπανση, στους ανέμους, σε παραθαλάσσιες τοποθεσίες και στις μεγάλες κλίσεις του εδάφους. Προσβάλλεται περιστασιακά από βακτηριδιακό κάψιμο φύλλων (Erwinia amylovora).
Συντήρηση/Φροντίδα : Θεωρείται λιγοστών απαιτήσεων φυτό. Δέχεται κλαδέματα αραιώματος, καθαρισμού ξερών και ασθενικών κλάδων καθώς και στελεχών που προεξέχουν με τομές λίγο πάνω από τους νέους οφθαλμούς.
Κατάλληλο για : μπορντούρες, φυτοφράχτες, φυτοκαλύψεις κοντά σε υγρότοπους και σε όχθες, αλλά και μοναχικό στον κήπο ή σε συνθέσεις όπου ξεχωρίζει από την απόχρωση των μικρών του πολυάριθμων καρπών, το κρεμοκλαδές της κόμης και του γυαλιστερού νευρώδους φυλλώματος.
